Ziemowit Skibiński

Ziemowit Skibiński (16 stycznia 1945 - 10 lutego 2006) był polskim poetą, historykiem, krytykiem literackim i regionalistą. Ukończył historię na Uniwersytecie Łódzkim w 1967 roku, a w 1979 uzyskał doktorat na podstawie rozprawy o twórczości Mariana Piechala. Pracował jako nauczyciel w liceum w Poddębicach, gdzie się urodził, a od 1970 roku był związany z Uniwersytetem Łódzkim. Po zakończeniu pracy na tej uczelni wykładał w szkołach wyższych w Łowiczu i Mławie. Działał w towarzystwach regionalnych w Łowiczu i Poddębicach, publikując teksty o historii i kulturze regionu.

Debiutował w 1958 roku sonetem „Stawy leśne”. Był związany z łódzkim środowiskiem literackim i współpracował z czasopismami „Osnowa” oraz „Tygiel Kultury”. Opublikował m.in. tomy poetyckie „Książę”, „Maski”, „Dar” i „Mieszkałem w wielu...”, a także antologie „Pejzaż łowicki” i „Poeci Siódmej Prowincji”. W latach 1990-1993 był prezesem łódzkiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Otrzymał tytuły honorowego obywatela Łowicza i powiatu poddębickiego. Zmarł w Dąbrowie Zduńskiej, a został pochowany na cmentarzu w Poddębicach. W 2009 roku miejscowej bibliotece nadano jego imię.

Na podstawie artykułu „Ziemowit Skibiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.