Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jako poseł niezrzeszony oceniam tę ustawę przez sytuację człowieka czekającego na wyrok. Dziecka potrzebującego alimentów. Ojca czekającego na rozstrzygnięcie o kontaktach. Rodziny, której życie utknęło między kolejnymi terminami rozpraw. Popieram wykorzystanie doświadczenia sędziów i ograniczenie wieloletnich delegacji do administracji. Doceniam również zmianę po pracach komisji: znika możliwość zmniejszenia przydziału spraw o 3/4. Pozostaje połowa. To krok we właściwym kierunku.

Ale nadal są trzy poważne problemy. Po pierwsze, równość. Sędzia będąca kobietą może na swój wniosek przejść w stan spoczynku po sześćdziesiątce. Mężczyzna zasadniczo dopiero po 65. roku życia. Ten sam urząd, ta sama odpowiedzialność, różne uprawnienia. Komisja kodyfikacyjna wskazała problem zgodności z prawem unijnym, a rząd pozostawił tę nierówność. Praworządność obejmuje także równe traktowanie mężczyzn.

Po drugie, obsada sądów. Połowa przydziału nowych spraw nie oznacza zniknięcia połowy spraw obywateli. Kto je rozpozna? W samej ocenie skutków regulacji przyznaje się, że zwolniona część etatu nie pozwala automatycznie zatrudnić następnego sędziego. Mały wydział rodzinny potrzebuje konkretnego wsparcia kadrowego.

Po trzecie, delegacje. Zapowiadacie ich ograniczenie, ale dotychczasowe delegacje bezterminowe dostają jeszcze 3 lata, a wcześniejszych okresów nie wliczacie do nowych limitów. Oczekuję harmonogramu powrotów do orzekania.

Potrzebujemy oceny efektów już po pół roku i po roku: czasu oczekiwania na zabezpieczenie alimentów, rozstrzygnięcie o opiece i kontaktach. Podtrzymuję poparcie dla celu tych zmian. Żądam jednak równych zasad i planu, który rzeczywiście skróci kolejki. Dla dziecka miesiące bez kontaktu z rodzicem są częścią dzieciństwa, której państwo mu nie odda. Dziękuję.